Bir psikoloğun kaleminden: Düşüncelerin karmaşasında kaybolduğunda, aslında yardım çağrısı yapan biri vardır — sensin.

Hızlı düşün, hemen hisset, sürekli üret. Modern yaşamın üçlü komutu. Ama bu tempoda zihin gürültüye, duygular ise aşırı yüklenmeye maruz kalıyor. Günün sonunda “neden bu kadar yorgunum?” diye sorarken, aslında kendi iç sisteminle uyum kaybettiğini fark etmeden geçiyorsun.

Zihinsel netlik, düşüncelerini susturmak değil; onları doğru mesafeden görebilmektir. Bir düşünceyi “gerçek” zannetmeden önce, onu sorgulamak gerekir. Bu farkındalık başladığında, duygular da yavaş yavaş yeniden anlam kazanmaya başlar.

Duygusal dayanıklılık ise hiçbir şey hissetmemek değildir. Aksine, zorlayıcı duygular geldiğinde kaçmadan, onlarla kalabilme becerisidir. Çünkü dayanıklılık, bastırmak değil, taşımayı öğrenmektir.

Terapi, bu iki beceriyi aynı anda güçlendiren alanlardan biridir. Orada biri seni yargılamaz, düzeltmez, sadece seni seninle tanıştırır.
Ve çoğu zaman bu tanışma, hayatını değiştiren en önemli karşılaşmadır.

Belki de artık bir terapistle konuşma zamanı gelmiştir.
Çünkü bazen zihni susturmanın, kalbi rahatlatmanın tek yolu; biriyle birlikte düşünmeyi öğrenmektir.